ការបើកបរក្នុងស្ថានភាពដែលមានជាតិអាល់កុល 0.15 មីលីក្រាម ឬច្រើនជាងនេះ ក្នុងខ្យល់ដង្ហើម 1 លីត្រ ចាត់ទុកជាការបើកបរមានជាតិអាល់កុលក្នុងខ្លួន (酒気帯び運転)។
ចម្លើយ: ○ ត្រូវ
ការពន្យល់
កម្រិតនៃការបើកបរមានជាតិអាល់កុលក្នុងខ្លួន គឺជាតិអាល់កុល 0.15 mg ឬច្រើនជាងនេះ ក្នុងខ្យល់ដង្ហើម 1 លីត្រ។ បើដល់ 0.25 mg/L ឬច្រើនជាងនេះ ពិន្ទុទណ្ឌកម្មរដ្ឋបាលកាន់តែធ្ងន់ថែមទៀត។
សំណួរផ្សេងទៀតអំពី “កាតព្វកិច្ចអ្នកបើកបរ”
- ទោះកម្រិតជាតិអាល់កុលក្នុងខ្យល់ដង្ហើម ទាបជាងកម្រិតនៃការបើកបរមានជាតិអាល់កុលក្នុងខ្លួនក៏ដោយ បើបើកបរក្នុងស្ថានភាពដែលស្រាអាចធ្វើឱ្យមិនអាចបើកបរធម្មតាបាន វាចាត់ទុកជាការបើកបរស្រវឹង (酒酔い運転)។
- ស្រាតិចតួចមិនប៉ះពាល់ដល់ការបើកបរទេ ដូច្នេះផឹកស្រាបៀរប្រហែល 1 កែវ ហើយបើកបរ គឺមិនអីទេ។
- អ្នកដែលឱ្យអ្នកផឹកស្រាខ្ចីរថយន្ត ឬអ្នកដែលបញ្ចុះបញ្ចូលអ្នកនឹងបើកបរឱ្យផឹកស្រា ក៏អាចត្រូវទទួលទោសដែរ។
- អ្នកដែលជិះរថយន្តជាមួយ ទាំងដឹងថាអ្នកបើកបរមានជាតិអាល់កុលក្នុងខ្លួន មិនត្រូវទទួលទោសទេ ព្រោះខ្លួនមិនមែនជាអ្នកបើកបរ។
- ពេលបើករថយន្ត អ្នកត្រូវពាក់ខ្សែក្រវាត់សុវត្ថិភាពក្នុងគ្រប់ករណីទាំងអស់ ដោយគ្មានករណីលើកលែង។
- មិនចាំបាច់ឱ្យអ្នកជិះនៅកៅអីខាងក្រោយ ពាក់ខ្សែក្រវាត់សុវត្ថិភាពទេ។
សំណួរ និងការពន្យល់ត្រូវបានសរសេរផ្អែកលើច្បាប់ចរាចរណ៍ផ្លូវគោករបស់ជប៉ុន និងសៀវភៅក្បួនចរាចរណ៍របស់ទីភ្នាក់ងារប៉ូលិសជាតិ (交通の方法に関する教則)។ មិនមែនជាសំណួរប្រឡងផ្លូវការទេ។